شاه عباس اول صفوى به جنگ حيدرى و نعمتى علاقه تمام داشت ، و در قزوين مكرر اين دو فرقه را به جنگ وا مىداشته است . آلساندرى سياح كه در قرن 16 م . به ايران مسافرت كرده از اين موضوع نيز ياد كرده است . و سرجان ملكم ، در عهد فتحعلى شاه قاجار به ايران آمده است ، از دوام اين منازعات و اينكه براى توقيف و تعطيل آنها نيز مجاهدتى از طرف حكومت نمىشود و سخن مىگويد . حيره حيره و انبار دو شهر از شهرهاى قديمى ايران بودند در نزديكى صحراى عربستان و مرز روم كه در دوران پيش از اسلام و قرنهاى نخستين اسلامى آثار بسيارى در تاريخ اين منطقه داشته‌اند . حيره در دوران اسلامى جاى خود را به كوفه و نجف داد ، و انبار هم كه نام اصليش فيروز شاپور بود تا مدتها در دوران اسلامى رونق و شكوفايى خود را حفظ كرد و در آغاز خلافت عباسى مدتى پايتخت ابو العباس سفّاح و منصور گرديد . آنچه اين دو شهر را در تاريخ اين منطقه بيش از جاهاى ديگر شاخص گردانيده وضع جغرافيايى و سياسى و اجتماعى آنها بوده است ، زيرا اين دو شهر و به خصوص حيره از يك سو در مجاورت صحراى عربستان بود ، و پادشاهان ساسانى كارگزاران خود ، اميران عرب از خاندان نصر را ، كه از آغاز سلطنت خويش آنها را به سرپرستى قلمرو عربى خود برگزيده بودند ، در اين شهر سكونت داده بودند و نيازهاى آنها را هم از لحاظ آذوقه و مهمات از انبارهاى شهر فيروز شاپور ، كه به سبب همان انبارها ، به « انبار » معروف شده بود ، تأمين مىكردند . و از سويى هم حيره در مجاورت پايتخت كشور و منطقه‌اى قرار داشت كه محل اقامت بزرگان دولت و طبقات برگزيده و دهقانان بزرگ و اشراف ايرانى بود ، و اينان هم در اين منطقه و دشتهاى وسيع و آباد آنجا داراى كاخها و تفرجگاهها بودند . و از كاخهاى شاهى آنجا برخى مانند « خورنق » همچنان آباد به دوران اسلامى هم رسيد و برخى ديگر ويران شدند . حيره : - خورنق